Regelmatig krijg ik de vraag in hoeverre mijn gedichten autobiografisch zijn. Als ik dan antwoord met de opmerking dat ik een buitengewoon saai en gelukkig leven leid  en gewoon nieuwsgierig ben wordt dat toch niet echt geloofd. Een kunstenaar kan geen dingen maken die niet in zichzelf zitten. 

Laten we zeggen dat ik op zijn minst de 'light'versie zelf of in mijn directe omgeving van de meeste gedichten meegekregen heb, maar ik doe enorm veel op intuïtie. Ik interview vrij veel, al dan niet voor mijn werk, en speel graag met taal.

Ik schrijf zelden een gedicht zonder foto op de achtergrond. Als ik een hele bijzondere foto maak vertelt die op zichzelf al een verhaal en probeer ik dat te 'vangen'. Dan mix ik het verhaal van de foto met dingen die in de voorbije weken in mijn geheugen zijn blijven hangen. Flarden van verhalen, eigen ervaringen, een zin die is blijven hangen.....



Mijn naam is Annelien Bij de Vaate. Ik ben een Zeeuwse, woon en werk in deze prachtige provincie. Ik geniet van ons gezin met drie kinderen, van rust en ruimte, overzicht en inzicht, zon, zee en water…. Ik heb twee oudere broers. Ik ben opgegroeid op een boerderij (akkerbouw). 

Mijn roots liggen op het eiland Schouwen-Duiveland. Mijn favoriete plekken hier zijn de randen van de eilanden. Ze zijn plaatsen om tot rust te komen, mijn krachten te meten aan die van de wind en het water. Tot rust komend langs de randen van het eiland heb ik me vaak afgevraagd waar iedereen zich toch druk over maakt. In de grond van ons hart zijn we allemaal hetzelfde, zijn we afhankelijk van hetzelfde. We kunnen allemaal liefhebben, lachen, boos zijn, ons geraakt voelen. De zon geeft ons energie en de duisternis brengt ons rust. Hoe kan het toch dat religies mensen uiteen drijven terwijl we allemaal kinderen van God zijn? We zijn naar Gods beeld gemaakt en deze aarde is Zijn schepping.

Als je de aarde vanuit de hemel zou mogen bekijken, dan vallen grenzen weg. Dan zijn afstanden en letters niet belangrijk en zijn alle materiële zaken bijzaak. Wat blijft zijn wijzelf, ons leven, ons liefhebben, onze vragen naar het doel in dit leven. Wat blijft zijn de aarde, de zon en de maan en de sterren, die zo'n grote invloed uitoefenen op het leven op aarde.

Ik geloof dat God de ontwerper is van ons, de hemel en de aarde. Hij is oneindig creatief, wijs, heeft een overzicht en een inzicht die oneindig veel groter zijn dan wij ooit kunnen bedenken. Hij houdt zielsveel van zijn creaties en heeft een doel met zijn schepping. En als er een doel is, dan is er een richting en maken wij daar deel van uit. Het is begonnen met leegte, het eindigt met een droombeeld, een belofte. Ergens daartussen bewegen wij ons richting de belofte en mogen we werken aan het realiseren ervan.

Door Jezus is God tot ons gekomen. God is mens geworden, Jezus is ons levend voorbeeld. In het hier en nu is God met ons in gesprek. Door ingevingen, door mensen om ons heen, door dromen, door engelen, door sferen die soms heel sterk kunnen zijn, door woorden. In het hier en nu mogen we genieten van dit leven, van elkaar, van de natuur, van muziek, van woorden en beelden. We mogen genieten en we mogen leven vanuit Zijn liefde. Wij zijn naar Gods beeld gemaakt. Als Hij oneindig creatief is hoeven wij ons niet te beperken.

http://next.nieuwewegen.eu/userfiles/files/Evangelie_Annelien.pdf

Er zit een lijn, een ontwikkeling in mijn leven. 'Wrijving brengt glans....every cloud has a silver lining...' Taaie delen van mijn leven brengen me ervaringen waar ik later mijn voordeel mee kan doen. Ik begrijp mijn eigen leven, als ik terugkijk. Deze site helpt me daarbij. 

Dat God mijn leven stuurt is me duidelijk. Dat wil niet zeggen dat ik het leven van anderen begrijp. Ik snap niet waarom kinderen vermoord worden, waarom mensen ziek worden. Waarom er oorlog is en waarom mensen elkaar kwijt raken. De zinloosheid van dit bestaan gaat ook niet aan mij voorbij.

In een bijbelboek als Prediker beschrijft koning Salomo deze zinloosheid al, wat dat betreft bevind ik me in goed gezelschap. Ook de profeten vroeger werden heen en weer getrokken tussen zin en onzin, tussen verantwoordelijkheid en het zich onttrekken eraan. Tussen ups en downs. Wat zouden ze gedaan hebben als er toen al internet was geweest? Een weblog bijhouden? Wat had ik gedaan als ik toen had geleefd? Mijn mond houden omdat ik als vrouw niet in de positie was geweest om iets aan de orde te stellen? Wat tussen toen en nu is veranderd is de techniek en technologie. En daarmee is ook cultuur aan het verschuiven.

...Als toeval niet bestaat heeft alles betekenis. Als alles betekenis heeft, heeft deze dag me wat te vertellen....

 

Mijn Menu: